Jak odmawiać różaniec

Tajemnice radosne (poniedziałek, sobota):

Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie
 

Anioł Gabriel powiedział Maryi, że ma być Matką Boga. Powiedział do niej: „Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca.” (Łk 1: 30-33)

Nawiedzenie świętej Elżbiety

Maryja odwiedza swoją kuzynkę Elżbietę, która cieszy się, że Maryja została wybrana na Matkę Bożą. Maryja wyruszyła w pośpiechu do Judejskiego miasteczka na wzgórzu, gdzie weszła do domu Zachariasza i przywitała Elżbietę. Kiedy Elżbieta usłyszała powitanie Maryi, dziecko skoczyło do jej łona. (Łk 1: 39-41a)

Narodzenie Pana Jezusa

Gdy tam byli, nadszedł czas, by urodziła dziecko. I urodziła pierworodnego syna, owinęła go opaskami i położyła w żłobie, bo w gospodzie nie było dla nich miejsca. (Łk 2: 6-7)

Ofiarowanie Jezusa w Świątyni

Gdy nadszedł czas oczyszczenia zgodnie z prawem Mojżesza, przyprowadzili go do Jerozolimy, aby przedstawić go Panu. (Łk 2:22)

Odnalezienie Jezusa w Świątyni

Jezus zaginął na trzy dni i został znaleziony w świątyni przez Maryję i Józefa, a nauczyciele słuchali i zadawali pytania. Kiedy jego rodzice go zobaczyli, byli zdumieni; a jego matka rzekła do niego: „Dziecko, dlaczego tak nas potraktowałeś?” Powiedział do nich: „Dlaczego mnie szukaliście? Nie wiedzieliście, że muszę być w domu mojego ojca? (Łk 2: 48-49)

Tajemnice światła (czwartek):

Chrzest Pana Jezusa w Jordanie

Chociaż Jezus nie ma grzechu pierworodnego, Jan chrzci go, a Bóg oznajmia, że Jezus jest jego synem i że jest zadowolony. (Mt 3: 13–16)

Objawienie się Jezusa w Kanie Galilejskiej

To tutaj zostaje uruchomione życie publiczne Jezusa. Maryja zauważa, że kończy się wino i prosi Jezusa o pomoc. Jest pewna jego pomocy. Jego szacunek dla Maryi jest tak wysoki, że dokonuje pierwszego cudu na jej prośbę. Jej polecenie „Zróbcie wszystko, co Wam powie” jest skierowane również do nas. Roznosiciele wina słuchają go, a woda zamienia się w wino. Kiedy odmawiamy Różaniec, Ona wstawia się za swoim Synem w naszym imieniu. (J 2: 1–11)

Głoszenie królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia

Jezus chodził po tej ziemi głosząc nadejście królestwa niebieskiego. Uzdrawiał chorych i wypędzał demony. Głosił o miłości i przebaczeniu. My także potrzebujemy uzdrowienia i pokuty. Modlimy się o zdolność do pokornego i prawdziwego współczucia za nasze grzechy wobec innych i przeciwko Bogu, który nas kocha. (Mk 1, 14–15)

Przemienienie Pańskie na górze Tabor

Piotr, Jakub i Jan towarzyszą Jezusowi na górze Tabor gdzie Jezus przemienia się przed nimi w chwalebnym świetle i pojawiają się Mojżesz i Eliasz. Piotr chce zbudować dla nich namioty, aby mogli zostać. Bóg ponownie ogłasza światłość w Jezusie swoim umiłowanym Synu i każe im słuchać. Otrzymali wówczas piękny dar od Boga i pocieszające słowa od Jezusa, aby się nie bać. (Mt 17: 1–8)

Ustanowienie Eucharystii

Jezus daje nam największe dary w swojej obecności w Eucharystii – ciało, krew, duszę i boskość. Uczniowie słyszą te słowa Nowego Przymierza i dyrektywę, aby uczynić to na jego pamiątkę. Zastanawiamy się nad tym podczas każdej Mszy, gdy przyklękamy przed tabernakulum. Jesteśmy również zaproszeni do odwiedzenia Jezusa w adoracji. Wierzenie w prawdziwą obecność wymaga wielkiej wiary. (Mt 26)

Tajemnice bolesne (wtorek, piątek):

Modlitwa Jezusa w Ogrójcu

Jezus powiedział wówczas swoim uczniom: „Usiądźcie tutaj, Ja tymczasem się pomodlę.” Wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana i począł drżeć oraz odczuwać trwogę. I rzekł do nich: „Smutna jest moja dusza aż do śmierci; zostańcie tu i czuwajcie”. (Mk 14: 32-34)

Biczowanie Jezusa

Jezus zostaje doprowadzony do Piłata na rozprawę. Piłat nie widzi w Jezusie żadnej winy. Dlatego Piłat, chcąc zadowolić tłum wypuścił dla nich Barabasza; a po wychłostaniu Jezusa wydał go na ukrzyżowanie. (Marka 15:15)

Cierniem ukoronowanie Jezusa

Jezusa zabierają żołnierze, którzy go obdzierają z szat i kładą na jego głowie koronę cierniową. Następnie żołnierze prowadzą go na dziedziniec pałacu gdzie zebrali całą kohortę. I przyodziali go w purpurowy płaszcz. A po utworzeniu z kolców korony, włożyli na Jezusa głowę. I zaczęli go pozdrawiać „Witaj, królu żydowski” (Mk 15: 16-18)

Dźwiganie krzyża na Kalwarię

Jezus niosąc krzyż sam, udał się do tak zwanego Miejsca Czaszki, które po hebrajsku nazywa się Golgota. (Jana 19: 16b-17)

Ukrzyżowanie i śmierć Jezusa

Kiedy przybyli na miejsce zwane Czaszką, ukrzyżowali Jezusa, byli tam także ukrzyżowani dwaj przestępcy, jeden po jego prawej, a drugi po lewej. Potem powiedział: „Jezus pamiętaj mnie, kiedy wejdziesz do swojego królestwa. (Łk 23: 33,42)

Tajemnice chwalebne (środa, niedziela)

Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa

Jezus uczynił jak przepowiedział, zmartwychwstał, zapewniając w ten sposób życie wieczne w niebie razem z Nim i jego ojcem. Kobiety, które poszły go odwiedzić są witane przez anioła, który przekazuje im tę dobrą nowinę. Widzą go w drodze do Galilei, a on każe im powiedzieć uczniom o swoim zmartwychwstaniu. (Mt 28: 5-6)

Wniebowstąpienie Pana Jezusa

Jezus ukazuje się dwóm swoim uczniom na drodze do Emaus i nie rozpoznają go. Potem wyprowadził ich aż do Betanii i podniósłszy ręce, pobłogosławił ich, rozstał się z nimi i został zaniesiony do nieba. (Łk 24: 50-51)

Zesłanie Ducha Świętego

Naśladowcy i uczniowie Jezusa zgromadzili się w dniu Pięćdziesiątnicy. Kiedy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy wszyscy byli razem w jednym miejscu. I nagle z nieba dobiegł ich dźwięk przypominający gwałtowny podmuch wiatru … Wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym i zaczęli mówić w innych językach, tak jak Duch im nadał. (Dzieje 2: 2-4)

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Wtedy Maryja rzekła: Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy. Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej. Oto bowiem błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia, (Łk 1: 46-48)

Ukoronowanie Maryi na Królową nieba i ziemi

Maryja zostaje zabrana do nieba na swoje miejsce wraz z Jezusem, gdzie wstawia się za nami w modlitwie. Maryja Matka Boska jest koronowana na Królową Nieba. W niebie ukazał się wielki zwiastun: kobieta ubrana w słońce, z księżycem pod stopami, a na głowie koronę z dwunastu gwiazd. (Ap 12, 1)

Różaniec odmawiamy w następujący sposób

W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. (znak krzyża).

Wierzę w Boga: Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego Jedynego, Pana Naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Maryi Panny. Umęczon pod Ponckim Piłatem ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Zstąpił do piekieł. Trzeciego dnia zmartwychwstał; wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga, Ojca wszechmogącego. Stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, świętych obcowanie, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny. Amen.

1x Ojcze nasz: Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje; przyjdź królestwo Twoje; bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj; i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom; i nie wódź nas na pokuszeni, ale nas zbaw ode Złego. Amen.

3x Zdrowaś Maryjo: Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.

Chwała Ojcu: Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

O mój Jezu: O mój Jezu, przebacz nam nasze grzechy, zachowaj nas od ognia piekielnego. Zaprowadź wszystkie dusze do nieba i dopomóż szczególnie tym, którzy najbardziej potrzebują Twojego miłosierdzia.

Następnie wypowiadamy tajemnicę Różańca (oraz ewentualnie korzystamy z krótkiego rozważania tej tajemnicy). A następnie: 1xOjcze Nasz, 10xZdrowaś Maryjo, 1xChwała Ojcu, 1xO mój Jezu. W ten sposób odmawiamy pozostałe tajemnice.

Wielu katolików po każdej dziesiątce różańca odmawia dodatkowo ułożoną przez świętego Maksymiliana Kolbe, wielkiego czciciela Niepokalanej i gorącego propagatora Cudownego Medalika krótką modlitwę, będącą rozwinięciem napisu na nim napisaną:

„O Maryjo, bez grzechu pierworodnego poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy i za wszystkimi, którzy się do Ciebie nie uciekają , a zwłaszcza za masonami i poleconymi Tobie”.

Na zakończenie: Pod Twoją obronę: Pod Twoją obronę uciekamy się, święta Boża Rodzicielko, naszymi prośbami racz nie gardzić w potrzebach naszych, ale od wszelakich złych przygód racz nas zawsze wybawiać. Panno chwalebna i błogosławiona. O Pani nasza, Orędowniczko nasza, Pośredniczko nasza, Pocieszycielko nasza. Z Synem swoim nas pojednaj, Synowi swojemu nas polecaj, swojemu Synowi nas oddawaj. Amen.

Na zakończenie: W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. (znak krzyża).

Historia różańca świętego

Za ojca modlitwy różańcowej uważa się św. Dominika
Nazwa „różaniec” wywodzi się ze średniowiecza. Odmawianie Różańca porównywano z ofiarowaniem Matce Bożej róż. Stąd modlitwę tę nazwano wieńcem z róż, czyli Różańcem (Rosarium).
Już w XI wieku „Reguła benedyktyńska” nakazywała braciom zakonnym codziennie odmawiać 150 razy „Ojcze nasz”, na wzór kapłańskiego oficjum złożonego ze 150 psalmów.
W XV wieku kształtowała się obecna forma „Zdrowaś Maryjo”. Zatwierdził ją Pius V w 1566 r. Z czasem do modlitwy „Ojcze nasz” zaczęto dodawać „Zdrowaś Maryjo”. Te dwie modlitwy dały początek Różańcowi
Ostateczny kształt modlitwy różańcowej ustalił się w XV wieku dzięki dominikaninowi Alanusowi de la Roche (1428-75). To on ustalił liczbę 150 „Zdrowaś Maryjo” na wzór 150 psalmów.
7 października 1571 r. w okolicach Lepanto miała miejsce decydująca bitwa morska, w której starły się ze sobą floty chrześcijańska i turecka. Pius V, świadom, Komu zawdzięcza cudowne ocalenie Europy, uczynił dzień 7 października świętem Matki Bożej Różańcowej.
Papież Klemens XI, rozszerzył święto Matki Bożej Różańcowej na cały Kościół.
W 1885 r. papież Leon XIII polecił odmawiać Różaniec przez cały październik i wprowadził do Litanii Loretańskiej wezwanie: „Królowo Różańca Świętego, módl się za nami!”.
1 września 1883 r. Leon XIII, ogłosił encyklikę „Supremi apostolatus officio”, którą zapoczątkował serię encyklik o Różańcu.
W latach przygotowania do Soboru Watykańskiego II Jan XXIII wezwał do modlitwy różańcowej w intencji powodzenia tego wydarzenia w Kościele. 29 września 1961 r. wydał list apostolski o Różańcu – „Il religioso convegno”.
Po Soborze Watykańskim II Paweł VI potwierdził, że Różaniec jest modlitwą ewangeliczną. Uczynił to adhortacją apostolską „Marialis cultus” (2 lutego 1974 r.).
16 października 2002 r. Jan Paweł II opublikował list apostolski „Rosarium Virginis Mariae”, którym ogłosił Rok Różańca Świętego. Dołączył w nim do modlitwy różańcowej tajemnice światła.