Puklerz św. Patryka
to stara irlandzka modlitwa, której autorstwo niektórzy przypisują Apostołowi Irlandii czyli św. Patrykowi właśnie. Według legendy, na św. Patryka oraz grupę jego uczniów (głównie irlandzkich książąt) urządzono zasadzkę z udziałem „zawodowych” zabójców. Wszystko z polecenia części możnych, niechętnych chrystianizacji Zielonej Wyspy. Jakież było zdziwienie napastników, gdy zamiast Apostoła Irlandii z uczniami zobaczyli łanię z gromadką młodych. Legenda ta ma wyjaśniać pochodzenie nazwy modlitwy św. Patryka – „Faeth Fiadha” („Krzyk Łani” lub „Ryk Jelenia”).
Inna nazwa tej modlitwy to Lorica czyli Pancerz Świętego Patryka. Łacińskie słowo Lorica, oznacza pancerz, i taką funkcję ma spełniać ta modlitwa – duchowego pancerza. Jest rodzajem inwokacji do Boga, aniołów, apostołów, proroków i świętych o opiekę i ochronę przed czyhającym na człowieka złem zewnętrznym i wewnętrznym. Miała chronić przed bólem, zranieniem, chorobą, atakiem złych łudzi i duchów, przed nagłą śmiercią a także czarami i pokusami ciała. Powtarzana wielokrotnie w ciągu dnia miała tworzyć wokół modlącego się duchową tarczę, dzięki której mógł bezpiecznie żyć, przedłużyć swe życie, a nawet uniknąć piekła. Swoista definicja tego terminu pochodzi z XI-wiecznego Liber Hymnorum:
„Jest to religijna ochrona ciała i duszy przed demonami, ludźmi i wadami. Każda osoba, która śpiewa ją do Boga z wielkim skupieniem, każdego dnia, nie zobaczy demonów. Będzie chroniła go przed każdą trucizną i zawiścią, będzie chroniony przed nagłą śmiercią, będzie tarczą dla jego duszy po śmierci”
Modlitwa ta stwarza możliwość poczucia Bożej opieki, która jak pancerz chroni przed złem, możliwość przyjęcia tej opieki w sposób dobrowolny, uzbrojenia się w miłość i siłę Światłości, w sposób przywodzący na myśl zbrojenie się wojowników przed bitwą.
Jest kilka wersji tej modlitwy. Poniżej jedna z nich.
